Journey Note 3 "Experienced: What does shelter look likes?" by Crucifer

28 กุมภาพันธ์ 2560
สิ่งแวดล้อม,น้ำ,อากาศ,สวัสดิภาพสัตว์,สวัสดิภาพสัตว์,พลังงานทดแทน,การเข้าถึงบริการสุขภาพ,ความรู้ในการดูแลสุขภาพ,สุขภาพจิต,เศรษฐกิจ / ความยากจน,ที่อยู่อาศัย,การพัฒนาชุมชน,การพัฒนาเมือง,การสร้างและฝึกอาชีพ,การให้กู้รายย่อย / ออมทรัพย์ / สหกรณ์,การเล่น,คุณภาพการศึกษา,ปัญหาพฤติกรรมเด็กและเยาวชน,ศักยภาพเด็กและเยาวชน,การมีส่วนร่วม,เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น,บรรเทาภัยพิบัติ,สิทธิและความเท่าเทียม,สิทธิชนกลุ่มน้อยและผู้ด้อยโอกาส,สิทธิผู้พิการ,สิทธิมนุษยชน,ความเท่าเทียมทางเพศ,การค้ามนุษย์,สันติภาพ / ความสงบสุข,การใช้ความรุนแรงและทารุณกรรม,ความขัดแย้งแบ่งแยก,อาชญากรรม,ความรับผิดชอบต่อสังคม,การค้าที่เป็นธรรม,การท่องเที่ยวชุมชน
All

     สวัสดี "ต้น"จากทีม Pet Planet เองครับ ในที่สุดก็ได้เขียน Journal ตอนแรกขึ้นมา แม้ว่าตอนนี้จะเป็นตอนแรก แต่ก็เป็นลำดับที่ 3 ของซีรี่ย์แหละนะ (ตอนที่ 1 ที่มาและรวมทีม กับ ตอนที่ 2 พิชชิ่งจะตามมาทีหลัง) ในซีรี่ย์ Journey Note จะเป็นการบอกเล่าประสบการณ์และขั้นตอนการค้นคว้าที่ไปพบเจอเป็นหลักนำมาเล่าสู่กันฟังเหมือนเล่าเรื่องราวในวงเพื่อนเป็นหลัก เขียนเปิดมาเยอะพอแล้ว มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า

     หลังจบจากการพิชชิ่งแล้ว ประมาณ 1 สัปดาห์ต่อมา วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2017 น.สพ. ตันติกร รุ่งพัฒนะ (หมออ๊อบ) ก็ได้นัดพวกเราพร้อมกับทีม Doc-tor ให้มาดูงานที่มูลนิธิเพื่อสุนัขในซอย ศูนย์กรุงเทพฯ ที่รัชดาภิเษก 32 เพื่อพวกเราจะได้สำรวจสถานที่และมีโอกาสขอข้อมูลจากหมออ๊อบ เพราะถึงแม้ที่นี่จะไม่ได้เป็นศูนย์พักพิงสัตว์เต็มตัวอย่างที่ทัพทันหรือที่มูลนิธิสุนัขในซอย ศูนย์ภูเก็ต แต่ก็มีหลายอย่างให้เข้าไปศึกษาดูได้

     เมื่อพวกเราไปถึง ความรู้สึกผมค่อนข้างผิดคาด อันที่จริงไม่ใช่แค่ค่อนข้างหรอก เพราะผมจินตนาการไว้ว่า มันต้องเป็นศูนย์อะไรสักอย่าง แต่ที่อยู่ต่อหน้านี่มันบ้านคนชัดๆ 



     พวกเราทั้งสองทีมเดินดูรอบๆรอหมออ๊อบ ที่นี่มีมุมกรงสุนัขหลายมุมด้วยกัน เชื่อว่าคงต้องมีความสำคัญอะไรบางอย่างถึงได้แยกไว้เป็นจุดต่างๆอย่างนี้



     คุณหมอมาถึงศูนย์ตอนประมาณบ่าย 2 โมงเพราะไปออกพื้นที่มา พอมาถึงก็ได้ทักทายหมออ๊อบเล็กน้อยก่อนที่จะเข้าเรื่องกัน หมออ๊อบเล่าว่าที่ศูนย์นี้มีไว้เพื่อรักษาสัตว์และเตรียมขนส่งสัตว์ที่ได้รับการช่วยเหลือไปยังผู้รับอุปการะที่ต่างประเทศ เพราะฉะนั้น แม้อาจจะเทียบศูนย์พักพิงใหญ่ไม่ได้ แต่ที่นี่ก็มีตามมาตรฐานที่ศูนย์พักพิงควรจะมี



     หมออ๊อบบอกว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดในฐานะสัตว์แพทย์เมื่อมองลงมาที่สัตว์คือคำนึงถึง"ชีวิต"ของเขา เพราะฉะนั้น การมีพื้นที่สีเขียวอย่างที่เสนอตอนพิชชิ่งอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด แต่เป็นสุขอนามัยของสัตว์ เราต้องคำนึงถึงความสะอาดและการป้องกันโรคเป็นหลัก นอกจากนี้ยังต้องมีการจัดวางพื้นที่อย่างเป็นระเบียบและมีการดูแลที่เพียงพอด้วย เพราะฉะนั้นพื้นที่ศูนย์พักพิงจึงเน้นการทำความสะอาดง่าย

     อย่างในรูปด้านล่างนี้ จุดนี้คือจุดพักสุนัขที่จะส่งให้ผู้รับอุปการะที่ต่างประเทศ เนื่องจากเปรียบเสมือนโรงเลี้ยงเล็กๆ ต้องใส่ใจเรื่องความสะอาด จึงใช้พื้นขัดมันแบบเดียวกับโรงเลี้ยงในศูนย์พักพิงสัตว์ขนาดใหญ่

     ข้อดีของพื้นที่ขัดมัน ด้วยพื้นผิวที่เรียบและไม่มีรอยต่อของปูน ทำให้ไม่เกิดตะไคร่ ป้องกันการฝังตัวของปรสิต และง่ายต่อการทำความสะอาดด้วย



     มีการจัดพื้นที่เพื่ออำนวยความสะดวกในการปฏิบัติงานโดยเฉพาะเมื่อเป็นสถานที่รักษาสัตว์ภายในตัว

     สัตว์ที่แอดมิตอยู่ที่นี่ พักฟื้นจากการรักษา



     กลุ่มนี้กำลังอยู่ระหว่างรอคิว เตรียมจับทำหมัน



     กลุ่มที่เพิ่งฟื้นจากการทำหมัน



     นอกจากนี้หมออ๊อบยังให้ดูภาพคร่าวๆของการจัดพื้นที่ในมูลนิธิเพื่อสุนัขในซอย ศูนย์ภูเก็ต เพื่อเป็นแนวคิดในการดัดแปลงสถานที่ด้วย โดยจะมี Run และ Hotel เป็นที่พักสำหรับสัตว์ ริมนอกจะเป็นที่พักสัตว์ที่อยู่ไม่นานหรือรอการเข้าโรงพยาบาล ภายในจะมีทั้งโรงพยาบาล และโรงเลี้ยงซึ่งแบ่งตามวัยของสุนัข และมีที่พักสำหรับสุนัขที่จำเป็นต้องอยู่ตามกำหนดเพื่อเตรียมส่งออกให้ผู้อุปการะ จะเห็นได้ว่ามีการจัดพื้นที่อย่างเป็นระบบ (ในภาพเป็นศูนย์ภูเก็ตก่อนปี 2014 ตอนระดมทุนสร้างโรงพยาบาลใหม่)



     การมีผู้ดูแลก็สำคัญ เพราะจะครอบคลุมหน้าที่การดูแลเสียส่วนใหญ่ทั้งเรื่องให้อาหาร การรักษาความสะอาด โดยปกติแล้วจำนวนคนที่ดูแลสัตว์จะอยู่ที่ประมาณ 1 คน / 40-50 ตัว หากดูแลมากกว่านี้จะถือว่างานหนักมาก

สรุปสั้นๆว่า สิ่งที่ควรกลับมาคิดเพื่อการออกแบบบ้านพักพิงคือการใส่ใจ
• ความสะอาดของพื้นที่และการทำความสะอาด
• การจัดวางพื้นที่ให้เหมาะสม
• จำนวนคนที่เหมาะสมในการดูแลสัตว์
สิ่งเหล่านี้จะเป็นการบ้านต่อไปสำหรับพวกเรา เพราะเป้าหมายเบื้องต้น คือการทำให้ชีวิตของเหล่าสัตว์ในบ้านพักพิงดีขึ้น