JOURNALS

My feeling

11 กุมภาพันธ์ 2016
6fce2ccfb93d56332cd27819a1f5beea

ความรู้สึกของฉัน ในการทำโครงการ

ดิฉันชื่อ
นางสาวศรินญา บุญมามอญ มาจากทีม SUT _3 ชื่อโครงการ บ้านห้วยร่วมใจ
ใส่ใจอาหาร สืบสานภูมิปัญญา แก้ไขปัญหา ความดันโลหิตสูง ผู้จัดทำโครงการ โดยนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่
4 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการจัดทำโครงการในครั้งนี้
คือ การเรียนรู้ไปพร้อมๆกับคนในชุมชน ทำให้ตัวดิฉันเองได้เข้าไปฝึกปฏิบัติการพยาบาลอนามัยชุมชนและได้เห็นปัญหาในเรื่องของพฤติกรรมการรับประทานอาหารของคนในชุมชน
จึงได้สร้างแบบสอบถามในการวัดความรู้และทักษะ จากนั้นทำไปทดสอบผู้ป่วยความดันทั้ง 57 ราย ผลการสอบถามพบว่า ทุกคนมีความรู้แต่ขาดทักษะในเลือกรับประทานอาหาร พฤติกรรมเหล่านี้ทำให้เกิดเป็นโรคความดันโลหิตสูงจำนวนเพิ่มขึ้นของทุกปี
พร้อมทั้งยังส่งผลให้เกิดเป็นโรคหัวใจและหลอดเลือด ไตวาย ซึ่งในชุมชนมีภาวะแทรกซ้อนจากโรคความดันโลหิตสูงส่งผลต่อการเกิดเป็นโรคไตวายถึงจำนวน
5 รายในผู้ป่วยความดันโลหิตสูง จำนวน 57 ราย โรคเหล่านี้ทำให้ส่งผลกระทบทางด้านร่างกาย จิตใจ ด้านสังคมและเศรษฐกิจ
ดิฉันและเพื่อนในทีมก็เริ่มหาวิธีการแก้ไขปัญหาในการเพิ่มทักษะในการลือกรับประทานอาหารที่เหมาะแก่ผู้ป่วยความดันโลหิตสูง อีกทั้งยังสามารถป้องกันบุคคลที่ยังไม่ป่วยในชุมชนไม่ให้เป็นโรคความดันเพิ่มขึ้นอีกด้วย
ดิฉันและเพื่อนในทีม จึงได้จัดทำโครงการขึ้นเพื่อจะสร้างทักษะในการเลือกรับประทานอาหารและการเลือกรับประทานผักในท้องถิ่นตามไฟจราจร
โดยมีสีเขียว เหลือง แดง พร้อมสอนทักษะการตวงปริมาณเกลือโซเดียม ซึ่งเป็นหัวใจหลักในการเลือกเครื่องปรุงในการประกอบอาหาร
โดยจะตวงไม่ให้เกิน 2,000 มิลลิกรัมต่อวันสำหรับผู้ป่วยความดันโลหิตสูง จากนั้นก็ได้มีการวัดความรู้และทักษะก่อนและหลังเข้าโครงการ
พบว่า ผู้ป่วยความดันโลหิตสูง มีความรู้และทักษะมากขึ้นในการเลือกรับประทานอาหาร ผัก และทักษะการตวงปริมาณเกลือโซเดียม โดยมีการติดตามผลหลังจัดโครงการ ทุกๆ 2 สัปดาห์ เป็นจำนวน 4
ครั้ง ทำให้เห็นผลได้อย่างชัดเจน และที่สำคัญผู้ป่วยมีความดันโลหิตลงลด และสามารถควบคุมความดันโลหิตได้ในเกณฑ์ปกติ เกือบทั้งหมด แต่มีบางส่วนที่ลดลงแต่ยังไม่สามารถควบคุมให้อยู่ในเกณฑ์ปกติได้
เนื่องจากพยาธิสภาพของโรคผู้ป่วยเอง ที่สำคัญผู้ป่วยหลายท่านได้กล่าวว่า นอกจากความดันโลหิตลดลงแล้ว จากผลตรวจทางห้องปฏิบัติการแพทย์ได้แจ้งกับตัวผู้ป่วยว่ามีไขมันในเลือดลดลงอีกด้วย
ผู้ป่วยดีใจมาก พอให้ยินคำชื่นชมจากผู้ป่วย
ทำให้แรงบันดาลใจให้ดิฉันและเพื่อนในทีมมีแรงบันดาลใจทำโครงการต่อจนเสร็จสิ้น 

อุปสรรคในการจัดทำโครงการ
คือ ตัวดิฉันเองก็กำลังเรียนอยู่
ทำให้ต้องแบ่งเวลาในการจัดทำโครงและเรียนซึ่งเป็นช่วงในการฝึกงาน
เป็นช่วงที่หนักมากๆ บางทีก็เคยท้อแท้ว่าจะทำได้ไหม ทั้งเรียนทั้งต้องทำโครงการ แต่พอเราลงมือทำโดยไม่สนใจว่า
ผลจะออกมายังไง ดิฉันก็คิดและเดินหน้าต่อไปเพื่อผู้ป่วย ตอนนั้นคิดได้แค่ เราต้องทำให้ผู้ป่วย ต้องหลุดพ้นจากโรคความดันโลหิตสูงให้ได้ จากนั้นก็เดินหน้าต่อไป และก็ได้โค้ชในทีม ชื่อ พี่เมธ์
ที่ค่อยให้กำลังใจและค่อยให้คำปรึกษาที่มาตลอดจนเสร็จสิ้นโครงการ
อีกอย่างหัวใจสำคัญของโครงการนี้ คือ ผู้ป่วยและคนในชุมชนบ้านห้วยสแกราช
ให้ความร่วมมือและช่วยเหลือดิฉันและเพื่อนในทีมเป็นอย่างดี เป็นหมู่บ้านที่มีความสามัคคีอย่างมาก
มีทั้งรอยยิ้ม น้ำใจ และการแบ่งปันมาตลอด ทำให้ดิฉัน มองข้ามอุปสรรคคำว่าท้อแท้ ไปได้เลยค่ะ

คำคมของตัวดิฉันเอง : แค่คุณกล้าคิด กล้าที่จะทำ ใจคุณก็ชนะไปครึ่งละ

ความยั่งยืนของโครงการนี้
ก็คือ คนในชุมชนมีความรู้จริงและมีทักษะสามารถนำไปปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการบริโภคอาหารที่ถูกต้องได้ คนในชุมชนก็สามารถถ่ายทอดความรู้นี้ให้กับคนรุ่นหลังสืบต่อกันไปเรื่อยๆ
เพื่อป้องกันการเจ็บป่วยด้านสุขภาพหรือโรคที่เกิดจากการบริโภคอาหารในคนรุ่นหลังจนกลายเป็นวัฒนธรรม การบริโภคได้
และยังมีการส่งข้อมูลให้ผู้ใหญ่บ้านเปิดเสียงตามสายเรื่องความรู้การรับประทานอาหารและการป้องกันการเกิดโรคความดันโลหิตสูงทุกวัน เพื่อสร้างความรู้และความตระหนักแก่คนในชุมชนต่อไปเรื่อยๆ
จากนั้นก็มีการติดตามผลความดันโลหิตและให้ความรู้ทุกเดือนอย่างต่อเนื่อง โดยทีม
อสม. และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

กำลังใจเล็กๆมอบให้สำหรับผู้คิด ผู้ทำ ผู้สร้าง : อย่าพึ่งท้อ หากคุณคิดที่สร้างมันขึ้นมา ชีวิตคือการเรียนรู้ ไม่ได้อยู่ที่คำว่าแพ้ หรือชนะ และคำว่าล้มเหลว
น่ะจ๊ะ

วัยรุ่นยุคใหม่ พร้อมสร้างสังคมใหม่ๆ เพื่อสังคมและประเทศของเรา 

เข้าสู่ระบบ

Or fill the form below