JOURNALS

สิ่งที่เกิดขึ้นในที่ประชุมกับผู้สูงอายุ

18 กุมภาพันธ์ 2016
e73b4139fd2cddb6310d26e74e283cdc

ประสบการณ์จากการทำงานกับเด็ก ทำให้วางแผนไว้ว่าจะต้องทำความเข้าใจผู้สูงอายุก่อน จึงเริ่มด้วยการใช้เวลาทำงานร่วมกับท่าน ใช้เวลาเป็นปี กว่าท่านจะรับฟัง และให้ออกความคิดเห็น แต่ได้แต่เพียงเสนอความคิดเห็น ท่านก็ยังทำตามความคิดเห็นของท่าน

.
สิ่งที่ผมพยายามทำคือ สร้างสังคมผู้สุงอายุในเมือง ให้จับกลุ่มเป็นสังคมที่ช่วยเหลือกันให้ได้ จากนั้นค่อยหาโมเดลที่สร้างรายได้ เพื่อนำกลับมาให้กลุ่มบริหารจัดการ และ แบ่งปันให้ช่วยตัวเองได้
.
ที่เริ่มทำไปแล้วคือ ทำจัดเลี้ยงอาหารสูตรโบราณ ซึ่งก็ไปได้ดีในแง่ธุรกิจ มีลูกค้าเยอะ แต่ในด้านการทำงานร่วมกับผู้สูงอายุก็ยังไม่ 100% ท่านก็ยังทำตามที่ท่านเห็นว่าอยากทำ เรามองกันคนละด้าน ผมมองเรื่องการพึ่งตนเองอย่างเป็นระบบ จึงมีรายละเอียดมากมายซึ่งขัดกับนิสัยเดิมของท่าน อาทิ การคิดต้นทุน ใส่น้ำปลา น้ำตาลเท่าไร เราอยากให้มันตามสูตรเป๊ะ คิดต้นทุนง่าย แต่ผู้สูงอายุคิดว่ามันไม่จำเป็น เรื่องเหล่านี้จึงยังเป็นเรื่องที่ต้องพยายามปรับความเข้าใจและการทำงานร่วมกัน มันเป็นสิ่งสำคัญ เพราะยังไม่เข้าใจกัน มันทำให้ผมเหนื่อยมากกับการทำงาน
.
แต่แล้วเมื่อวาน ในที่ประชุมแจ้งว่า ทางกลุ่มไปติดต่อคนในชุมชนทุกบ้านเพื่อสอบถามว่าใช้ข้าวสารชนิดไหน จำนวนเท่าไร ซื้ออยู่ที่ราคาเท่าไร แล้วจดบันทึกเอาไว้ จากนั้นก็ทำเรื่องขอเงินสนับสนุนกองทุนหมู่บ้าน เพื่อนำไปซื้อข้าวสารจากเกษตรกรในราคาต่ำ ตามที่ได้จดบันทึกเอาไว้ข้างต้น แล้วเสนอขายให้คนในชุมชน ในราคาเดิมที่เคยซื้อเอาไว้ แต่ความพิเศษคือ ทุกคนที่ซื้อจะได้รับปันผล 2% ทุกปี และ จะแบ่งรายได้ 3% เอาไว้เป็นกองทุนการศึกษาให้เด็กในชุมชน ดังนั้นทุกบ้านจึงไม่ปฎิเสธที่จะซื้อ ไหนจะได้ข้าวแบบเดิมในราคาที่มีปันผล แถมส่งลูกเข้าชิงเงินรางวัลได้อีก ผมฟังแล้วประหลาดใจมาก เพราะมีการบริหารจัดการที่ดี มีการหาลูกค้าล่วงหน้า มีการจ้างงานคนในชุมชน จนผมต้องพูดในที่ประชุมด้วยความอายว่า “ลุงๆ ป้าๆ ทำสิ่งที่ผมอยากให้ทำเป็นอยู่แล้วก็ไม่บอก ผมอายนะเนี่ยที่ต้องเอามะพร้าวห้าวมาขายสวน สารภาพเลยว่าคิดว่าผมเอาความรู้ระบบการจัดการใหม่ๆ มาจัดการให้ยั่งยืน คิดว่าลุงป้าไม่รู้ ทั้งที่ลุงป้าทำเป็นตั้งนานแล้ว”
.
ท่านตอบว่า “พวกเรา (ลุงป้า) ก็เพิ่งเข้าใจ จากที่ได้ทำงานกับหนู (แกเรียกผมว่าหนู) ขอบใจที่หนูอดทน และวิธีการที่หนูสอน มันทำให้เข้าใจโดยไม่รู้ตัว ตอนเอาโครงการนี้ไปขอเงิน ก็ได้รับคำชมว่าเป็นโครงการที่ดีมาก พวกเราพลอยได้หน้าไปด้วย”
.
บทเรียนการทำงานกับผู้สูงอายุมันคุ้มค่าเหนื่อย มันไม่เหมือนกับการทำงานกับเด็กเลย ทั้งวิธีการพูด การสื่อสาร มันสอนทั้งเรื่องความอดทน การเชื่อใจ แม้กระทั่งความรัก ความเอ็นดูที่ได้รับ ในรูปแบบที่แตกต่างกัน สุดท้ายแล้วเรื่องเงินที่ผมมุ่งมั่นเป็นเป้าหมายนักหนาว่าจะนำมาซึ่งความเข้มแข็งพึ่งพาตนเองของชุมชนและผู้สูงอายุ ที่สุดแล้วเงินอาจจะไม่ใช่ความยั่งยืนเพียงอย่างเดียวที่เราจะคาดหวังจากการทำ SE ก็ได้
.
ส่วนเรื่องกระบวนการถ่ายโอนความรู้ อาจจะเอาไว้คราวต่อไปจะมาแชร์ให้ฟัง เพราะรายละเอียดเยอะ เช่น พูดวิชาการ ผู้สูงอายุไม่สนใจฟังเอาเสียเลย

ถ้าหากใครอยากสนับสนุนกิจการ “ครัววัยใส” ของลุงป้า ชุมชนผู้สูงอายุ ต.บางศรีเมือง ได้ผ่านทาง Facebook คุณบอม ฟาร์มสุข ได้เลยค่ะ

รับประกันความอร่อย คุณลุงคุณป้า จัดเต็มมากๆ ทำอาหารกันสุดฝีมือเลยค่ะ ^__^ 

บทความที่น่าสนใจเพิ่มเติมเกี่ยวกับสังคมผู้สูงอายุ  :: 5 เทรนด์ที่ควรรู้ เพิ่มโอกาสธุรกิจในยุควัยเก๋าครองเมือง 

0

เข้าสู่ระบบ

Or fill the form below