JOURNALSPet Planet

หนึ่งวันในมูลนิธิ บ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ ปากเกร็ด

25 เมษายน 2017
SDC15884 (2)
ทางเข้า
  ยินดีต้อนรับสู่ มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการปากเกร็ด 

       สวัสดีค่ะ วันนี้เอลิจะมาพาทุกท่านเข้าชม มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการปากเกร็ด กับทีม Pet planet และพี่โค้ช ที่ได้เข้ามาวันที่ 22 เมษายน 2017 ที่ผ่านมานี้นะคะ

ก้าวเแรก เมื่อพวกเราเข้ามาถึงที่นี้ก็ได้พบกับห้องโถง ในบรรยากาศสบายๆ ที่มีร้านของฝากน่ารักๆ และมีแมวอวบสวมปลอกคอกระดิ่ง กำลังนอนอวดโฉมอยู่บนโต๊ะอย่างสบายอารมณ์ และมีผู้หญิงวัยทำงานประมาณ 3 กำลังคนถ่ายรูปด้วย ตอนแรกนึกว่าเป็นแมวตัวนี้เป็นแมวของคนที่กำลังถ่ายรูปด้วยพาเข้ามา แบบร้านแคทคาเฟ่บางที่ที่อนุญาตให้พาแมวของตัวเองเข้ามาที่ร้านได้ เพราะดูแมวตัวนี้นิ่งเรียบร้อยมาก แต่ไม่ใช่ค่ะ นี่คือแมวของที่นี่เอง ! (surprise มาก)

และแขกที่ผ่านมาเมื่อได้เห็นเจ้าแมวตัวนี้ก็เป็นอันต้องเข้ามาถ่ายรูป หรือเข้ามาลูบทักทายด้วย พวกเราจึงขนานนามให้ว่า”พนักงานรับแขก” หรือ”แมวรับแขก” 
 

เป็นแมวที่ดูคุ้นเคยที่จะอยู่กับผู้คนอย่างมาก

และจากนั้น พวกเราก็ได้ มารวมตัวถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกับเจ้าเหมียวเช่นกัน 555+

หลังจากนั้นเราก็ประชุมงานกันเล็กน้อย ก่อนที่จะติดต่อเจ้าหน้าที่ ที่เราได้ติดต่อประสานงานติดต่อเพื่อดูงาน และพี่เจ้าหน้าที่ก็ได้พาเราเข้าเยี่ยมชมระบบและวิธีการของการดูแลสัตว์เลี้ยงที่นี้กัน 
 

สัตว์เลี้ยงในบ้านพักพิงที่นี้ จะมีสุนัขและแมวเป็นหลัก 
โดยจะมีสุนัขและแมวที่ปกติ และ ป่วย หรือพิการ จะแยกอยู่ตามกรง ตามประเภท ตามพื้นที่ ที่ได้กำหนดไว้อย่างเป็นสัดส่วน
และจะมีการตั้งชื่อ และมีหมายเลขให้กับสุนัขและแมวในนั้น เพื่อสามารถเรียกได้ และเพื่อสะดวกต่อการ ติดต่อขออุปการะ
โดยสามารถรับไปเลี้ยงหรือ จะเลือกที่จะส่งเงิน อาหาร หรือสิ่งของ มาให้เฉพาะตัวก็สามารถทำได้
และเมื่อเข้ามาจะได้พบกับสุนัขก่อน


และในส่วนของสุนัขบางตัวก็จะมีป้ายเตือนว่า “ตัวนี้ดุ” กำกับไว้ เพื่อรักษาความปลอดภัย
และตัวไหนที่ไม่มีป้ายเตือนเราสามารถเข้าไปเล่นด้วยได้ 
เจ้าหน้าที่กล่าวว่าเมื่อสุนัขเข้ามาที่นี้ครั้งแรก สิ่งที่ต้องทำคือการเรียนรู้ลักษณะนิสัย หรือพฤติกรรม
เพื่อจะให้สุนัขปรับตัวให้คุ้นเคยกับเจ้าหน้าที่ จากความกลัวและการป้องกันตัวเอง โดยการใช้เวลาจากการดูแลให้อาหาร
ที่จะช่วยเปลี่ยนพฤติกรรม จนเวลาให้อาหาร หางเริ่มกระดิก ไม่ดุอีกต่อไป

นอกจากนั้นภายในบ้านพักพิงแห่งนี้ก็มี หมูป่า 3 ตัว ซึ่งเจ้าหน้าที่ได้เล่าว่าเค้าช่วยมาจากตลาดนัดจตุจักร จากการถูกขายให้อยู่อึดอัดในกล่องกระดาษเล็กๆ  ตั้งแต่ตัวเล็กๆเท่าลูกสุนัข ซึ่งตอนนี้ก็กลายเป็น เป็นหมูป่าตัวใหญ่  ที่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่นี้ นอนหลับสบายอย่างที่เห็น 

ในส่วนต่อมาก็คือบ้านแมว โดยจะแยกห้องหลักๆตามที่ที่มีอาการป่วยติดเชื้อ  และห้องที่เป็นแมวพิการ และปกติ แยกกันอยู่ 2 แห่งใบริเวณที่ใกล้เคียงกัน 
และผู้เข้ามา สามารถเล่นด้วยได้หน้ากรง และสังเกตุได้ว่าในวันนี้ ที่เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์จะมีคนที่เข้ามาอย่างไม่ขาดสายตั้งแต่ช่วงเวลาเที่ยง 
ซึ่งเต็มไปด้วยบรรยาการที่ดี ที่ได้เห็นผู้คนที่เข้ามาบางคนก็เข้ามาทักทายกับสุนัขและแมว บางคนกให้อาหาร บางคนก็ดูและถ่ายรูปด้วยอย่างมีความสุขกับสสัตว์เหล่านี้
 

 

เมื่อได้เยี่ยมชมจนครบแล้วพวกเราก็ได้กลับมานั่งคุยกันด้านหน้า ในบรรยากาศที่รู้ว่าเป็นกันเองกับพี่เจ้าหน้าที่ ผู้ที่นำเราเยี่ยมชม ถึงความเป็นมา การดูแลจัดการในรายละเอียด และประเด็นเรื่องต่างๆ โดยพี่เจ้าหน้าที่เองก็ให้ความรู้ เล่าเรื่องราวต่างๆ และอธิบาย บอกถึงหลายสิ่งให้พวกเราฟังอย่างเต็มที่ ตามสื่งที่พวกเราสงสัย และสนใจ ซึ่งทำให้ได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างมาก จากประสบการณ์การทำงาน และเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นที่ผ่านมูลนิธิแห่งนี้ในช่วงเวลาที่ผ่านมา รู้สึกประทับใจมากและอยากจะกลับไปเยี่ยมอีกเมื่อมีโอกาสต่อไป
                                                                                                                                         ขอขอบคุณทางมูลนิธิมา ณ ที่นี้อีกครั้งหนึ่งค่ะ

 

สิ่งที่ได้เห็น ตระหนัก และ เรียนรู้คือ 

  1. การสร้างระบบที่ดี คือสิ่งที่สำคัญ และมีผลอย่างมากในการแก้ไข ป้องกันปัญหาต่างๆปัจจุบันและอนาคต เพราะแต่ก่อนที่นี้ก็เคยมีช่วงเวลาที่ยังไม่มีระบบจัดการ จนเมื่อสามารถสร้างระบบจัดการที่ดีขึ้นมาได้ ทุกอย่างก็สามารถดำเนินไปได้เป็นอย่างดี ซึ่งต่างกับช่วงเวลาที่ไม่มีระบบจัดการอย่างมาก ทำให้ตระหนักถึงประโยชน์และความสำคัญของการวางแผนสำหรับอนาคตทั้งในระสั้น และระยะยาวของบ้านพักพิงมากยิ่งขึ้น
  2. การเป็นที่รู้จักของบ้านพักพิงเสี่ยงต่อการที่คนจะนำสัตว์มาฝาก หรือทิ้ง เป็นเรื่องธรรมดา แต่ต้องเรียนรู้ที่จะการกับคน ในการสื่อสาร และกับเหตุการณ์เพื่อที่จะรองรับ แก้ไขปัญหานั้นได้
  3. การสร้างความเข้าใจ ทัศนคติที่ถูกต้อง เพื่อให้คนมีความรับผิดชอบ และปฎิบัติต่อสัตว์เลี้ยงอย่างถูกต้อง เป็นสิ่งที่ต้องทำด้วย เพราะการแก้ที่ปลายเหตุอย่างเดียวปัญหาที่เกิดก็อาจจะไม่มีทางจบ
  4. งานในการดูแลรักษาสัตว์ไม่ง่ายสำหรับทุกคนเพราะต้องเจอหลายสิ่งที่ไม่สะอาด สวยงามในระหว่างการดูแล รักษาสัตว์แต่ละเคส แต่ความรักที่มีต่อสัตว์จะช่วยให้ รักในงานที่ทำ ทำให้คนสามารถที่ทำงานนั้นได้ “ถ้าไม่รัก ก็อยู่ไม่ได้”

      5.ในปัจจุบันในสถานที่แห่งนี้ วัยรุ่นคือกลุ่มคนที่นิยมเข้ามาทำกิจกรรมในบ้านพักพิงมากที่สุด และส่วนมากเมื่อได้เข้ามาที่นี้แล้ว ก็จะชวนเพื่อนๆกลับเข้ามาอีกด้วย
 

 

0

เข้าสู่ระบบ

Or fill the form below