knowledge

ขอ ​5 ข้อ ก่อนจัดชวนป๋วยทริป

16 มกราคม 2016


9e881bb641298d2938cbd1202e91f8d1

ชวนป๋วยทริป มีชื่อเต็มๆว่า ทริปชวนป๋วยปี่แป่กอตราลูกกตัญญู

ทริปเที่ยวนี้เกิดจากความตั้งใจที่ว่าอยากไปเที่ยวกับแม่ แต่ด้วยเหตุผลที่แม่จะคิดเสมอว่าไม่อยากเป็นภาระให้ลูกหลานดูแล เพราะเดี๋ยวเดินนิดหน่อยก็เหนื่อย เจอแดดร้อนก็ไมเกรนขึ้น กินอะไรก็ไม่ได้เยอะแถมต้องเลือกกินอีก แทนที่จะได้เที่ยวเผลอๆลูกจะต้องมาคอยดูแลกันให้วุ่นวาย จึงทำให้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตแม่คือการเป็นคนเฝ้าบ้าน (และนั่งดูทีวีรายการพาเที่ยวแทน)

เหตุผลหนึ่งอาจเพราะกระแสสังคมผู้สูงอายุด้วย ที่ทำให้เราเริ่มกังวลว่าช่องว่างระหว่างวัยจะยิ่งห่างขึ้น แม่ที่ใช้ Line แบบเน้นส่งสติกเกอร์กับเรื่องราวสวัสดีวันเสาร์กับเราดูจะเริ่มห่างเหินกันโดยไม่รู้ตัว ปีที่แล้วเราเลยลองจัดชวนป๋วยทริปฯไป 4 ครั้ง ทั้งในกรุงเทพฯและต่างจังหวัด มีเพื่อนหลายคนให้ความสนใจและคอยติดตาม จึงคิดว่าอยากแชร์ข้อควรคิดสำหรับคนที่อยากลองพาพ่อแม่หรือญาติผู้ใหญ่ไปเที่ยวบ้าง

  1. ขอให้ความสนใจมาก่อนการตัดสินใจ
    ที่ที่เราคิดว่าน่าจะเหมาะกับการพาผู้สูงอายุไปเที่ยว หรือมีใครหลายคนแนะนำมาว่าดีงาม อาจไม่ใช่พิกัดสถานที่ที่แม่เราอยากไปก็ได้ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินว่า เราลูกแม่นะ! เราเข้าใจแม่ทะลุปรุโปร่งอยู่แล้ว! แต่ควรลองตะล่อมถามความเห็นแม่ก่อน การโยนไอเดียให้แม่ช่วยคอมเมนท์ว่าที่ไหนน่าไป หรือให้แม่แชร์สถานที่เที่ยวที่น่าสนใจที่เคยได้ยินชื่อมาแล้วเสิร์ชหาข้อมูลด้วยกัน ก็เป็นวิธีที่เข้าท่าทีเดียว ไม่แน่ว่าอาจได้คำตอบเจ๋งๆอย่าง “แม่อยากไปเล่นบ้านผีสิงที่ดรีมเวิลด์” ก็ได้ (แต่แม่คะ หนูกลัวผี…)
  2. ขอข้อมูลดีๆไว้ให้อุ่นใจ
    การพาผู้สูงอายุไปเที่ยวอาจมีข้อจำกัดเรื่องเรี่ยวแรง จึงอยากแนะนำให้ตุนข้อมูลสถานที่ ทั้งที่กิน ที่เที่ยว การเดินทาง ค่าใช้จ่ายต่างๆ รวมถึงข้อมูลเชิงละเอียดอย่างพิกัดห้องน้ำ ร้านสะดวกซื้อหรือร้านยา และที่นั่งพักขา ไม่ใช่ว่าให้แม่นั่งหรอก เผลอๆเราเองนี่ล่ะที่อยากจะนั่งพัก ฮา…
  3. ขอแอบเตรียมกระเป๋าสี่มิติ
    กรณีนี้ถือเป็นการแอบเตรียมความสะดวกสบายเล็กๆน้อยๆให้แม่ เช่น ยาดม ทิชชู่ พัด ร่ม น้ำเปล่า ฯลฯ ซึ่งต้องจัดเรียงลงกระเป๋าไม่ให้ดูโจ่งแจ้งเกินไป ระวังอย่าให้แม่รู้ว่าเราแอบขนอะไรมาบ้าง ไม่งั้นแม่อาจรู้สึกว่าแม่เป็นภาระที่เราต้องแบกบ้านใส่กระเป๋ามาด้วย
  4. ขอให้สังเกตและทดลอง
    – ทักษะการสังเกตและจดจำเป็นเรื่องที่ขาดไม่ได้ของคนเป็นลูกหลาน เพราะหากเรามัวแต่เพลินจนลืมดูว่าแม่ยังเดินไหวไหม แม่ปาดเหงื่อกี่รอบแล้ว แม่เริ่มหันซ้ายขวามองหาที่นั่งพักหรือยัง คราวหน้าแม่อาจไม่ยอมไปเที่ยวด้วยกันเพราะกลัวเป็นภาระหรือตัวถ่วงความสนุกของเราก็ได้ บอกตัวเองให้ช้าลงหน่อย เที่ยวแบบช้าๆไม่ต้องรีบ ใช้เวลาด้วยกัน คุยกัน ถามกัน บ่นกัน หัวเราะกัน ไม่แน่ว่าเราอาจมีบทสนทนาสนุกๆหรือเห็นพ่อแม่ในมุมอื่นที่ทำให้เรารู้จักกันมากขึ้นก็ได้นะ
    – เราเชื่อเสมอว่า “ยุได้ แต่ไม่บังคับ” เพราะเราอยากชวนแม่เที่ยวด้วยกัน อะไรที่ต้องฝืนใจกันย่อมไม่สนุกทั้งแม่และเรา แต่นานๆทีลองแหย่ลองยุให้แม่ทำอะไรที่ไม่เคยทำบ้างก็น่าสนุกดี (ค้นพบว่าแม่เฮฮามากตอนป้อนแครอทให้อัลปาก้าตอนไปเที่ยวตลาดน้ำขวัญเรียม นี่เกิดเป็นลูกแม่มาก็หลายปีแต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าแม่จะคุยกับอัลปาก้าตั้งนานสองนานได้ วู้~)
  5. ขอให้ระลึกอยู่เสมอว่าเหตุผลที่อยากพาแม่เที่ยวคืออะไร
    อยากจะบอกว่าทริปชวนป๋วยฯนี่กินพลังเยอะพอสมควร เพราะต้องนั่งหาข้อมูลที่เที่ยวแบบละเอียดยิบ ต้องเป็นมนุษย์ตื่นเช้าทั้งที่คืนก่อนนอนตีสอง ต้องสะพายกระเป๋าใบใหญ่เกินไซส์กล้องถ่ายรูป ต้องเปิดหลุมดำในท้องให้พร้อมจัดการอาหารและขนมที่แม่ทำท่าอยากลองชิมแต่ไม่กล้าซื้อเพราะกลัวกินไม่หมด ต้องเข้าวัดไหว้เจ้าทั้งที่ไม่ชินกับควันธูปปริมาณมหาศาล ต้องเตรียมนู่น ต้องเช็กนี่ และอีกหลายต้อง แถมบางทีได้ไปเที่ยวจริงแต่แผนที่เตรียมไว้ดันล้มครืนเพราะแม่เหนื่อยไวกว่าที่คิดอีก แต่ถ้ากลับมาคิดดูอีกที ก็เราเองที่อยากใช้เวลากับแม่ อยากให้แม่ไปเปิดหูเปิดตาทักทายโลกกลมๆเบี้ยวๆนี้พร้อมกับเรา ความสำคัญของจุดหมายปลายทางอาจไม่เท่าระยะทางระหว่างนั้นก็ได้ ถึงจะมีเรื่องบางเรื่องที่ขัดใจ ผิดจากความเคยชินหรือความคาดหวังของเราบ้าง ก็ขอให้สะบัดผมสวยๆแล้วบอกโลกไปเลยว่า “ทริปเพื่อแม่ แค่นี้ จิ๊บๆ!”
0

เข้าสู่ระบบ

Or fill the form below