Last Updated on 9 เมษายน 2015
Project Stage phototyping
Project Status not_active
Project Started on 9 เมษายน 2015
  • ออทิสติก
    เป็นกลุ่มอาการที่มีความผิดปกติทางพฤติกรรมแบบจำเพาะ
    ซึ่งปรากฏให้เห็นได้ในระยะแรกของชีวิตก่อนอายุ 30 เดือน
    พฤติกรรมที่ผิดปกตินั้น เป็นความบกพร่องเกี่ยวกับการสร้างสัมพันธภาพทางสังคม
    ภาษาการสื่อความหมาย และการใช้จิตนาการในการเล่น (องค์การอนามัยโลก.
    อ้างในกรมสามัญศึกษา. 2544 :8)

เด็กผู้ป่วยที่เป็นออทิสติก อาการที่พบเห็นคือไม่มองหน้า ไม่สบตา ไม่พาที ไม่ชี้นิ้ว ทำให้ผู้ป่วยไม่สามารถเข้าร่วมสังคมหรือดำเนินชีวิตปกติ ทำให้เป็นภาระของครอบครัว

อีกหนึ่งปัญหาของเด็กออทิสติกคือกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ เด็กเหล่านี้จะไม่สามารถใช้กล้ามเนื้อได้เหมือนปกติ เช่น จับดินสอไม่ได้ เดินตัวโยก สะบัดมือ เพราะเด็กต้องการสื่อสารแต่ไม่รู้วิธีสื่อสารเนื่องจากการทำงานของสมองบกพร่อง ทำให้เกิดปัญหาเป็นภาระแก่ครอบครัวที่ต้องคอยดูแล

ในโครงการนี้ เป็นการใช้กิจกรรมบำบัดในรูปแบบการเต้นรำJazz dance ผสมผสานความคิดสร้างสรรค์ผ่านกระบวนการสอน เพื่อกระตุ้นในเด็กหรือผู้ป่วยมีพัฒนาการด้านร่างกาย สามารถใช้กล้ามเนื้อได้ และสามารถทำกิจวัตรต่างๆในชีวิตประจำวันได้

สร้างความสนใจ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และพัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็กและใหญ่ รวมทั้งจัดลำดับกระบวนการคิด ลดความก้าวร้าว และพัฒนาให้มีประติสัมพันธ์มากขึ้น

โลโก้:

ที่มาโครงการ:

เริ่มต้น มิมิ(owner) ได้มีโอกาสรู้จักกับโปรเจคchangmaker จึงต้องการเปลี่ยนแปลงสังคม โดยมุ่งเน้นไปที่ผู้ป่วยออทิสติก จึงได้ชวนน้องๆที่มีประสบการณ์สอนเต้นและมีภาระใจต้องการช่วยเหลือสังคม คือ ดาด้า และ พลอย

เราทั้งสามคนต้องการแก้ไขปัญหาสังคม ในรูปแบบสิ่งที่เรามีคือการเต้นรำ

ปัญหา:
  • ลักษณะความผิดปกติทางพัฒนาการที่สำคัญ คือ 1)ความผิดปกติในการเข้าร่วมสังคม
    2)ความผิดปกติด้านการสื่อความหมาย 3)การมีพฤติกรรม
    ความสนใจ และอิริยาบถซ้ำๆ (วีนัส ปัทมภาสพงษ์. 2543 : 8)
  • เด็กออทิสติกจำนวนมากทั้งที่มีภาวะปัญญาอ่อนและมีความสามารถสูง
    มีโรคทางกายหลายชนิด รวมทั้งมีอาการซึมเศร้าและความวิตกกังวลที่ผิดปกติ (Stauffenberg. 1991: Online)
  • เนื่องจากภาวะออทิซึมไม่สามารถรักษาให้หายขาด
    การรักษาจึงใช้วิธีกระตุ้นพัฒนาการ การปรับพฤติกรรม การใช้ดนตรีบำบัด ศิลปะบำบัด
    อรรถบำบัด เป็นต้น เพื่อลดพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์และสร้างพฤติกรรมเหมาะสม (Richard.
    2000: 5-9)

จากปัญหาในปัจจุบัน พบว่าอัตราการป่วยเป็นโรคออทิสติกนั้นเกิดขึ้นมากกว่าในอดีต และผู้ป่วยออทิสติกนั้นมักไม่ได้รับการยอมรับจากสังคมส่วนใหญ่

ปัญหาของผู้ป่วยออทิสติกคือ มีอาการบกพร่องทางการสื่อสาร ไม่มีทักษะการเข้าสังคม ไม่โต้ตอบ มักสนใจแต่สิ่งของเพียงสิ่งเดียว กล้ามเนื้อมัดใหญ่และเล็กมีปัญหา เคลื่อนไหวงุ่มง่าม ทำให้ผู้ป่วยไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ กลายเป็นภาระให้กับผู้ปกครองและสังคม

วิธีการแก้ไข:
  • แนวทางการฝึกเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องพื้นฐานทางสมองของเด็กออทิสติก
    คือ การเล่นเพื่อส่งเสริมทักษะของกล้ามเนื้อและการเคลื่อนไหว ได้แก่
    กิจกรรมการเคลื่อนไหวพื้นฐาน เกมฝึกความคล่องตัว การฝึกควบคุมจังหวะและความแรง
    การฝึกการรับรู้ส่วนต่างๆของร่างกาย กิจกรรมการฝึกความสมดุลและการทรงตัว
    กิจกรรมพัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็ก และการฝึกการวางแผนสั่งการกล้ามเนื้อ(กิ่งแก้ว
    ปาจรีย์. 2553: 177-179)
  • เนื่องจากการทำกิจกรรมต่างๆของเด็กที่มีความผิดปกติทางสมอง
    มีผลต่อความตึงตัวของกล้ามเนื้อ ส่งผลต่อการตอบสนองต่อการยืดหดตัวของกล้ามเนื้อ
    ซึ่งมีผลต่อปฏิกิริยาการตอบสนองทันทีต่อแรงที่เหมาะสม
    ซึ่งกระบวนการทางระบบประสาทจะมีความสัมพันธ์กับกลไกกล้ามเนื้อ
    ถ้าระบบประสาทดีการทำงานของกล้ามเนื้อเป็นปกติการตอบสนองต่อการรับรู้ข่าวสาวที่ได้รับจะเกิดเร็วขึ้น(วิไลวรรณ
    มณีจักร;และคนอื่นๆ. 2544: 173)


แก้ไขปัญหาโดยการออกแบบกิจกรรมบำบัดผ่านรูปแบบการเต้นรำJazz dance โดยมีขั้นตอนดังนี้

-ยื่นจดหมายทำเอกสารขออนุญาตทำกิจกรรมกับผู้ป่วย

-หลังจากดำเนินการเรียบร้อย เข้าไปทำความรู้จักกับเด็กๆก่อน เก็บข้อมูลเบื้องต้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทำกิจกรรมครั้งนี้เป็นเด็กออทิสติกที่กำลังศึกษาในโรงเรียนศึกษาพิเศษ
ได้มาจากการคัดกรองเฉพาะเด็กออทิสติกที่มีปัญหาด้านกล้ามเนื้อ จำนวน 3-5 คน โดยมีเกณฑ์การเลือกดังนี้

  • ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญว่าเป็นนักเรียนออทิสติก
  • อายุอยู่ระหว่าง 7-10 ปี (อาจมีการปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสม)
  • สามารถฟังคำสั่งง่ายๆ เข้าใจ
    สามารถปฏิบัติตามได้ไม่มีปัญหาด้านสุขภาพ ได้แก่โรคหัวใจ
    ลมชัก
  • ผู้ปกครองยินดีให้เข้าร่วมทำกิจกรรม
  • สามารถเข้าร่วมการวิจัยอย่างต่อเนื่องตามกำหนด

-จัดเตรียมสถานที่ให้เหมาะสมกับเด็กๆ

– ศึกษาเอกสาร
งานวิจัย ที่เกี่ยวข้องของการการจัดกิจกรรมเคลื่อนไหวในรูปแบบแจ๊สแดนซ์ศึกษาการพัฒนากล้ามเนื้อมัดใหญ่
ของเด็กออทิสติก โดยมีมีกระบวนท่าเต้นแจ็สที่ส่งเสริมการใช้กล้ามเนื้อมัดใหญ่
ของเด็กออทิสติกดังนี้ ทฤษฎีท่าทางการเคลื่อนไหวพื้นฐานของการเต้นแจ๊สตามหลักสูตรC.S.T.D (modern jazz) A.T.O.D (jazz moves)

  • ท่าที่
    1 hand
    spray คือการกำมือและแบออกอย่างรวดเร็ว
  • ท่าที่
    2 Isolation
    การเคลื่อนไหวด้วยการแยกส่วน คือการขยับส่วนใดส่วนหนึ่ง เช่น หัว
    คือการหันซ้ายขวา เงยคอ ก้มคอ ลำตัว คือการใช้กล้ามเนื้อด้านข้างดึงตัวไปทางซ้าย
    ขวา สะโพก เป็นต้น
  • ท่าที่
    3 skip
    คือการกระโดด โดยยกขาสลับกัน ขวาซ้าย ฝึกกล้ามเนื้อหน้าขา
    และกล้ามเนื้อ hamstring
  • ท่าที่
    4 Gallop
    คือการกระโดดเอาขาตีกันกลางอากาศ จะต้องขาตึงกลางอากาศ
    เป็นการใช้กล้ามเนื้อขาและหลัง ในการพยุงตัวกลางอากาศ
  • ท่าที่
    5 pirouette
    คือการหมุน ฝึกการทรงตัวบนขาเดียว และการหาจุดcenter และเวลาหมุนต้องยกขา retele’ไว้ที่เข่า

(และอาจมีการประยุกต์ท่าเต้นรำผสมกับจินตนาการเช่น การใช้แผ่นภาพสอน ปรับตามความเหมาะสมของเด็ก)

การเต้นสำหรับผู้ป่วยโดยไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงความสวยงาม แต่ใช้วิธีการเต้นรำออกแบบเป็นกิจกรรมบำบัด เพื่อพัฒนาผู้ป่วยให้ดีขึ้น

การวัดผล จะมีการประเมินร่างกายของเด็กก่อนเข้าร่วมกิจกรรมบำบัด มีการบันทึกโดยใช้ครูผู้ช่วยสังเกตการใช้กล้ามเนื้อในแต่ละวัน โดยวัดจากองก์ประกอบหลายๆด้าน ดังนี้

  • วัดก่อนเข้ารับการรักษา
  • วัดระหว่างเรียน
  • วัดหลังจบกิจกรรมทั้งหมด แล้วนำมาประเมินอีกครั้งสรุปภาพรวมพัฒนาการ

วิธีการเก็บข้อมูลจะใช้แบบบันทึก โดยเกณฑ์จะแบ่งเป็นด้านต่างๆ มีบันึกภาพด้วยวีดีทัศน์เปรียบเทียบ ใช้ระยะเวลาทำกิจกรรมจนจบครบโครงการ (ประมาณเดือนตุลา ตามกำหนดการเดิม) แบ่งเป็นสัปดาห์ละ 2ครั้ง ครั้งละ1ชม. ในช่วงตลอดระยะโครงการคาดหวังว่าจะมีการพัฒนาการด้านต่างๆที่ดีขึ้น ทั้งนี้ต้องขึ้นอยู่กับเด็กแต่ละคน

ผลกระทบทางสังคม:
  • แก้ปัญหาต่างๆของเด็กผู้ป่วย เช่น

-แก้ไขและพัฒนากล้ามเนื้อมัดใหญ่และเล็ก

-พัฒนาการฟังและการสื่อสารทักษะทางสังคมต่อครูและเพื่อนร่วมชั้น

-แก้ไขอาการสะบัดมือและโยกตัวของผู้ป่วย

-ดึงความสนใจจากสิ่งของมาสู่กิจกรรมในชั้นเรียน

-ปรับพฤติกรรมก้าวร้าวและฝึกความอดทนแก่ผู้ป่วย

  • จุดมุ่งหมาย/ความคาดหวัง

-เด็กผู้ป่วยจะมีการเคลื่อนไหวที่ดีขึ้น

-สามารถใช้กล้ามเนื้อได้ถูกต้อง

-สามารถสื่อสารด้วยท่าทาง บอกอารมณ์ ได้มากขึ้น(เดิมเด็กผู้ป่วยที่สื่อสารไม่ได้จะสะบัดมือ โยกตัว เมื่อระบบสมองไม่สามารถสื่อสารทางกายได้ เด็กจะเกรี้ยวกราดแทนเพราะต้องการสื่อสาร)

-ลดพฤติกรรมก้าวร้าว

-มีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นระหว่างเด็กและผู้ปกครอง

-มีความคิดสร้างสรรค์ สามารถมองโลกได้ทั้งรูปแบบนามธรรมและรูปธรรม

ผลของการทำกิจกรรมครั้งนี้ ทำให้ทราบผลของการฝึกเต้นแจ๊ส
ที่มีต่อการพัฒนากล้ามเนื้อมัดใหญ่ของเด็กออทิสติก
ซึ่งผลที่ได้สามารถนำมาเป็นแนวทางให้ครูและผู้ปกครองที่กำลังมีบุตรหลานเป็นออทิสติกและไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้
นำไปประยุกต์ใช้กับเด็กในความดูแลของตนเองให้ได้รับประโยชน์จากกิจกรรมนี้

แผนความยั่งยืน:

โครงการสอนเต้นสำหรับเด็กผู้ป่วย สามารถต่อยอดและสานต่อได้เช่น

•การทำคลิปวีดีโอโปรโมท ชั้นเรียน
เพื่อให้สังคมรับทราบถึงปัญหาและแนวทางแก้ไข

•การทำมินิบุคเบื้องต้นสำหรับการสอนเด็กออทิสติกเพื่อนการเต้น

•การนำแบบแผนการสอนไปใช้พัฒนาสำหรับผู้ป่วยด้านกล้ามเนื้ออ่อนแรง

•การนำโครงการประชาสัมพันธ์ตามศูนย์หรือโรงพยาบาลต่างๆ
เพื่อสอนนักศึกษาแพทย์ และพยาบาล เพื่อเป็นแนวในการรักษาและบำบัดในรูปแบบการเต้น

•การเปิดสอนคอร์สพิเศษสำหรับเด็กและผู้ปกครอง
เพื่อนแนะนำวิธีการพัฒนากล้ามเนื้อที่ถูกต้อง โดยเปิดสอนในโรงเรียน

•การนำแบบแผนการสอนเข้าไปใช้ในโรงเรียนที่มีเด็กธรรมดาและเด็กพิเศษที่ต้องเรียนร่วมกัน
การใช้กิจกรรมบำบัดช่วยให้เด็กมีทักษะสังคมมากขึ้น

เป้าหมายโครงการ:
  • เพื่อรักษาและพัฒนากล้ามเนื้อของเด็กออทิสติก ให้เด็กมีการเคลื่อนไหวที่ดีขึ้น
  • เป็นแนวทางในการรักษา และสามารถนำไปใช้ในเด็กกลุ่มออทิสติกของประเทศไทย
  • เพื่อให้สังคมมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเด็กออทิสติกมากขึ้น
0

เข้าสู่ระบบ

Or fill the form below